Utopia

qui illi neſcio quid diceret in aurē, ac mihi quidē tāto at
tentius auſcultanti, comitū quiſpiā, clarius, ob frigus opi
nor nauigatione collectū, tuſſiens, dicētis uoces aliquot
intercepit. Verū nō conquieſcā donec hāc quoq; partē
ad plenū cognouero, adeo ut non ſolum ſitū inſulæ, ſed
ipſam etiā poli ſublationē ſim tibi ad unguē redditurus,
ſi modo incolumis eſt noſter Hythlodæus. Nā uarius
de homine rumor adfert, alij affirmāt periſſe in itinere.
rurſum alij reuerſum in patriā, sed partim ſuorum mo
res nō ferentē, partim Vtopiæ deſyderio ſollicitatū, eò
remigraſſe. Nā qđ huius inſulæ nomē nuſq̃ apud Co
ſmographos reperiatur, pulchre diſſoluit Hythlodæus
ipſe. Siquidē fieri potuit, inqt, ut nomē quo ueteres ſint
uſi, poſtea ſit cōmutatū. aut etiā illos hæc fugerit inſula,
quādo & hodie cōplures oriuntur terræ, priſcis illis Geo
graphis intactæ. Quāq̃ quorſum attinet hic argumētis
aſtruere fidē, cū MORVS ille ſit autor? Cæterū quod is
ambigit de æditione, equidē laudo & agnoſco uiri mo
deſtiā. At mihi uiſum eſt opus modis omnib⁹ indignū
quod diu premeret, & cū primis dignū, quod exeat in
manus hominū, idq; tuo potiſſimū noĩe cōmendatum
orbi. uel qđ MORI dotes tibi præcipue ſint ꝑſpectæ, uel
qđ nemo magis idone⁹, q̃ rectis cōſilijs iuuet rēpublicā,
in qua iā annis cōplurib⁹ sūma cū laude uerſaris, tū pru
dētiæ, tū integritatis. Bene Vale ſtudiorū Meccenas &
hui⁹ ſeculi dec⁹. Antuerpiæ. An. M. D. XVI. Cal. Nouēb.