good

Latin

text

CHRISTIANA.

B.iiii. omnibus officiis est amicitia, ne vlla illius inter- rūpendæ aut dissoluēdæ spes concipiatur, quod nunquam faciunt qui verè sunt inter se amici. Sed quæsitū est, Vno ex amicis defuncto, quid cum illius filiis superstes amicus agere pro iure fuæ in patrem amicitiæ debeat, & vtrum eadem amicitia ad filios defunctorum continuetur? Et certè fortaffe æquissimum censeri debet, vt filij quemadmodum ceterorum patris bonorum, ita amicitia paternæ hæredes sint, vt præclarè di- xit Isocrates scribens ad Demonicum: quoniam inter maxima bona Amicitia paterna censetur, longéque pulchrior sæpè omni paterna hæredi tate ac vtilior. Atque ita ferè voto parentum cō trahitur, vt initæ à sese amicitiæ fructus ad poste ros etiā & liberos perueniat. Sic Ionathæ & Da- uidis amicitia ad filios Ionathæ peruenit. 2. Sa. 9. ver. 1. & 7. Quod quanquam ex pacto, quod ad- ditum fuit (vt est 1, Sa. 20. ver. 15. & 42) factū vide ri possit: hoc tamen amicorum votū est, vt suæ mutuæque amicitiæ fructus ad liberos quoque quodammodo pertineat: quia non sibi tantùm, sed & suis quisque pius & fidelis maximè pro- spicit. Ergo amantur amici defuncti, & vxor, & liberi & alia quoque quæ ad eum pertinuerunt, adeóque canes ipsi & pecus amici, ipso affectu impellente, iure quidem, & ex officio amicitiæ: nō tamē tātundē atq. ipse defunctus amicus: sed tantæ cōiūctionis æstus & ardor viuit adhuc in pectore superstitis, q magnas amoris sui scintil las emittit vbicūq; aut amici vera imago (quales sunt liberi) aut pia memoria elucet & refricatur. Vnde quæsitum est de ea bonorū donatione Amicitia, Isocrates, Demonicum, Ionatha, David, testamentum, officium, hereditas